‘SAMEN KEUREN DWINGT ONS OM BETER TE LEREN KIJKEN’

Johan Knaap en Ido Altenburg werken sinds dit jaar bij de NSFO. De inspecteurs vertellen enthousiast over hun nieuwe baan. Een paar keer per jaar gaan alle inspecteurs van de NSFO samen op pad om schapen te keuren. “Dat is leerzaam en nuttig!”

Johan Knaap (25) uit het Noord-Brabantse Meeuwen werkt sinds januari 2016 drie dagen in de week voor de NSFO. Doorgaans zit hij een dag op kantoor en is twee dagen op pad. Dan keurt hij schapen, weegt en scant ze, neemt monsters voor het fokken op wormresistentie, steekproefcontroles voor het gezondheidsprogramma of geeft voorlichting. Al tijdens zijn studie aan de HAS kwam Johan in contact met de NSFO; zijn afstudeeropdracht ging over het rotkreupelproject.

Johan en Ido aan het werk

De combinatie van inspecteur met het werk op het melkveebedrijf van zijn ouders, noemt Johan ideaal. “Ik vind de afwisseling erg fijn. Hele dagen op kantoor, dat is niks voor een boerenzoon zoals ik, één dag is prima.” Schapen waren er altijd op het boerenbedrijf, maar geen stamboekdieren. Die heeft Johan sinds dit jaar wel. “Een koppel zwoegervrije witte Texelaars. De zwoegerziekte is via de mens overdraagbaar, nu kan ik als inspecteur ten minste met een gerust hart bij de fokkers op bezoek.”

Een paar keer per jaar gaan de inspecteurs samen op pad om te keuren. “Voor Ido en mij is het fijn dat we goed ingewerkt worden, maar het is vooral belangrijk dat we uniform schapen inschrijven. Natuurlijk hebben we allemaal een eigen smaak en mening, maar het streven is dat we een uniforme manier van werken hanteren. Dat vind ik erg belangrijk, we overleggen en discussiëren veel. Het dwingt ons om beter naar de schapen te leren kijken!”

Johan vervolgt: “Voor fokkers heeft het ook een meerwaarde. Zij krijgen vaak jarenlang dezelfde inspecteur op bezoek. Als er dan eens een ander komt, is het goed dat ze zien dat die nieuwe inspecteur met dezelfde conclusies komt.”

Ido Altenburg (30) werkt sinds juli 2016 een dag in de week voor de NSFO. In het Friese Easterwierum fokt hij samen met zijn opa, Rintsje de Schiffart, zo’n 20 Texelaars. Daarnaast was hij installateur, maar die baan heeft hij in oktober opgezegd. Ido kreeg een kans die hij naar eigen zeggen niet kon laten schieten: werken op een bedrijf met 1.000 fokooien voor de mesterij op Texel.

Nu rijdt Ido nog op en neer, volgend jaar verhuist hij met zijn gezin naar het eiland. “Op Texel krijg ik ook de kans om mijn eigen koppel uit te breiden, als het kan naar zo’n 50 ooien.” Zijn opa vindt het jammer dat hij weggaat, maar beseft net als Ido dat dit een buitenkans is.

Behalve fokker is Ido bestuurslid van de NTS en lid van de fokdagcommissie Noord-Nederland. Het werk als inspecteur voor de NSFO is volgens Ido een mooie aanvulling. “Tijdens fokdagen zie je heel wat schapen, maar nu ik bij andere fokkers kom om te keuren valt me pas op hoeveel diversiteit er is. Het werk kan ik prima combineren met mijn andere taken: keuren doen we vanaf september tot begin februari, dus vooral in die periode maak ik mijn uren voor de NSFO.”

Het samen keuren met de andere inspecteurs noemt hij heel leerzaam. “Het is een soort studiedag, maar dan praktijkgericht. Het is erg nuttig om het keuren samen te doen, om mijn werkwijze te vergelijken met die van de anderen en waar nodig bij te stellen.”

Foto bovenaan: links Johan; rechts Ido.
Foto onder: Ido meet een dier; inspecteur Wout Rodenburg kijkt toe